ครั้งเเรกเมื่อเห็นเธอ หลังจากห่างหายไปสี่วัน
มันบอกไม่ถูก นี่ถ้าไม่ได้เเต่งงานกันแล้ว
เจอกันเมื่อวานเย็นที่ร้านข้าวร้านเดิม ฉันคงเขินๆ ตักอะไรทานไม่ถูก
ก็ น่ารักไง กับทรงผมทรงใหม่ ที่เมื่อตัดแรกๆฉันไม่เห็นความเเตกต่าง
นี่เเหละมั้ง ที่ห่างๆกันบ้างมันทำให้เห็นความเปลี่ยนเเปลง ของคนที่อยู่ใกล้ชิด
....หายไปเขียนรูปที่ทะเลไกลๆ จากที่นี่
แต่ธรรมดามากหากไปจากกรุงเทพ และคงไม่เคยคิดอยากไป
อ่างศิลา บางเเสน ศรีราชา
ไม่ได้ไปเที่ยว เเต่จะไปหาที่ ที่มีเรือประมงสวยๆสีสดๆ
ก็มันเป็นกิจกรรมหนึ่งที่นักศึกษาต้องเขียนเอามาส่งในวิชาเรียน
เเดดร้อน ตัวดำ
ลมเเรง ฝุ่น ทรายปลิวติดงาน
แฮ้งค์ด้วยฤทธิ์พี่แสงกะน้องโสม
สุดท้ายก็ได้งานสวยๆกลับบ้าน เพื่อเอาไปแสดงงานต่ออีกที
ปล. ตอนขากลับ รถวิ่งเส้นมอเตอร์เวย์
พอถึงด่านทับช้าง มองเห็นวิวเเถวบ้านอยู่ลิบๆ
เเต่มิอาจจอดลงกลับบ้านได้
คิดถึงแม่ที่บ้านน่ะ
เเต่คิดถึงคนที่เริ่มทำตัวเป็นแม่อีกคนที่รออยู่ที่บ้านคนนี้ มากกว่า *-*
